به عبارت دیگر

بعد از چند ماه به تاخیر افتادن ضبط و پخش، به دلیل اینکه نمی توانستیم مکان و تاریخ مصاحبه را هماهنگ کنیم، بالاخره مصاحبه عنایت فانی با من، درست زمانی که به شدت درگیر ماجراهای جایزه «شجاعت زنان» بودم، پخش شد. این مصاحبه را دوست دارم، برای اینکه بعد از پخش آن، از خیلی از کسانی که مدتها بود خبری ازشان نداشتم، ای میل گرفتم و در واقع، مناسبتی شد برای اینکه دیدارهای مجازی، تازه شود. یکی از بهترینشان، پیامی بود که از دوستی گرفتم که پس از من، به سلول شماره 13 بند 209 رفته بود و شعری را که روی دیوار نوشته بودم، خوانده بود: «من اینجا بس دلم تنگ است/ و هر سازی که می بینم بد آهنگ است/ بیا ره توشه برداریم/ قدم در راه بی برگشت بگذاریم/ ببینیم آسمان در هر کجا آیا همین رنگ است؟!…»

اینجا می توانید متن مصاحبه را بخوانید:

http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/03/100309_u01-hardtalk-shadisadr.shtml

اینجاها هم می توانید مصاحبه نیم ساعته را که سه قسمت شده، ببینید:

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

  1. بیان دیدگاه

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: