جایگزین بدون جایگزین: اینترنت، جنبش زنان و جنبش سبز

تازه از پراگ برگشته ام؛ پایتخت زیبای چکسلواکی که اگر چه مثل یک کارت پستال می ماند اما چندان مهمان نواز و گرم نیست. در یک کنفرانس، یک نشست جمعی و یک نمایش فیلم سخنرانی کرده ام و همه جا با جوانان چک مواجه شدم که به موضوع ایران علاقه مند بودند و دلشان می خواست بدانند برای حمایت از مبارزات مردم در ایران چه می توانند بکنند. همه جا از من پرسیده اند که آیا «جنبش سبز» که به دلیل سرکوب دیگر نمی تواند در خیابانها ظاهر شود مرده است؟ و همه جا البته صحبت از زنان، نقش زنان در جنبش و وضعیت حقوق زنان در ایران بود. نسخه فارسی متن سخنرانی ام را که در کنفرانس ارائه دادم، در پست مستقلی خواهم آورد اما اینجا می خواهم دو نکته را که برایم جالب بود بنویسم.
اول اینکه معصومه طرفه، محقق همکار دانشگاه سواس لندن و روزنامه نگار ایرانی که برای گاردین می نویسد، یکی از سخنرانان بود. او در بخشی از صحبتهایش به این موضوع اشاره کرد که بسیاری از روشهایی که در جنبش سبز مورد استفاده قرار می گیرد، بسیار پیشتر، از سوی فعالان جنبش زنان مورد استفاده قرار گرفته بود و مثالش این بود که اولین بار زنان بودند که از اینترنت به عنوان ابزار سازماندهی و بسیج عمومی استفاده کردند و به سخنرانی که من در خرداد 87 در دانشگاه سواس لندن داشتم اشاره کرد. خیلی ها تا به حال درباره تاثیراتی که جنبش زنان و روشهای مبارزاتی اش بر جنبش سبز گذاشته صحبت کرده اند اما نکته ای که معصومه طرفه گفت به نظرم جدید بود. یعنی خیلی ها گفته بودند که جنبش سبز در روش مسالمت آمیزش، در بدون سر بودنش و در مبارزات خیابانی خود از جنبش زنان الهام گرفته است اما هیچکس تا به حال، به این موضوع توجه نکرده بود که روشهایی که جنبش سبز برای سازماندهی از طریق اینترنت به کار می برد، بسیار شبیه روشهایی است که جنبش زنان آنها را در بسیجهای عمومی خود برای تجمع 22 خرداد 84 جلو دانشگاه تهران، 22 خرداد 85 میدان 7 تیر، ائتلاف بر علیه لایحه حمایت خانواده و…آزموده است. در سخنرانی ام در سواس که پاورپوینت آن، اینجا قابل دسترسی است، مفصل در زمینه مراحل مختلف استفاده جنبش زنان از اینترنت به عنوان یک ابزار، سخن گفته ام.
دوم اینکه تمام سخنرانهای غیر ایرانی، وقتی می خواستند از سیاستهای جمهوری اسلامی درباره انرژی هسته ای یا حقوق بشر یا هر چیز دیگری صحبت کنند، از کلمه «ایران» استفاده می کردند. اما همه سخنرانان ایرانی در موارد را به کار می بردند. در واقع، در ذهن همه ما با وجود تفاوتهای زمین تا آسمانی مان، دولت ایران و حمهوری اسلامی هرگز معادل ایران نبود در حالی که برای خارجی ها، این همانی مطلق وجود داشت و گاهی، شدیدا دردآور بود این یکی انگاشتن ایران و دولت ایران؛ درست به همان اندازه دردآور که دولت ایران خود را با «ایران»، یکی می داند. و این تفاوت نگذاشتن به ظاهر ساده، برای من یادآور این نکته بود که علیرغم همه مبارزات مردم ایران برای مشروعیت زدایی از دولت احمدی نژاد و کارگزاران حاکم، همچنان در عرصه بین المللی این مشروعیت کم و بیش دست نخورده باقی مانده است.
پاورپوینت سخنرانی سواس با عنوان «جایگزین بدون جایگزین: نگاهی به استراتژی های جنبش زنان در استفاده از رسانه های اینترنتی را در Presentation-SOASببینید

, ,

  1. #1 توسط ناشناس در آوریل 17, 2010 - 6:36 ب.ظ.

    albate hatman manzooretoon paytakhte jomhoorie czech hast! choon alan kheili vaghte czech va slovakia az ham joda shodan🙂

  2. #2 توسط (ژیلا بنی‌یعقوب) برنده جایزه ویژه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز در آوریل 17, 2010 - 10:47 ب.ظ.

    (ژیلا بنی‌یعقوب) برنده جایزه ویژه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز
    .
    در ششمین دوره مسابقه بین‌المللی بهترین وبلاگ‌های دویچه‌وله جایزه ویژه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز به وبلاگ «ما روزنامه نگاریم» ژیلا بنی‌یعقوب وبلاگ نویس، روزنامه نگار و مدافع حقوق زنان اهدا شد.
    گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می‌کند : ژیلا بنی یعقوب از نخستین وبلاگ‌نویسان مدافع آزادی بیان در ایران است که در وبلاگ خود به مسائل روز ایران و به ویِژه موضوعات اجتماعی و حقوق زنان می پردازد. وی و نزدیکانش هزینه سنگینی برای تعهدات حرفه‌ای خود پرداخت کرده‌اند. گزارش‌گران بدون مرز مفتخر است که این جایزه را به وی اهدا و به نام او از همه‌ی وبلاگ‌نویسان و روزنامه‌نگاران ایرانی زندانی و یا مجبور به ترک کشور شده در ماه‌های گذشته تقدیر کند.
    ژیلا بنی یعقوب و همسرش بهمن احمدی امویی در تاریخ ٣٠ خرداد به همراه ده‌ها روزنامه نگار دیگر در تهران و در پی اعتراضات مردمی به انتخاب مجدد محمود احمدی‌نژاد به ریاست جمهوری اسلامی ایران، دستگیر شدند. وی در تاریخ ٢ شهریورماه با سپردن وثیقه آزاد اما بهمن احمدی امویی که هم اکنون در مرخصی بسر می‌برد به پنج سال زندان محکوم شد. ژیلا در نامه‌ای که بر روی سایت گزارشگران بدون مرز نیز انتشار یافت خطاب به همسرش قول می‌دهد » که درد را به توان مقاومت» تبدیل کند.
    ژیلا بنی‌یعقوب یکی از نخستین زنان گزارشگر مستقل در ایران است. وی بارها در دوره فعالیتش با احضارها و بازداشت‌های متعدد وخودسرانه با هدف به سکوت وادار کردنش مواجه بوده است، اما هیچ گاه در برابر فشار های دائمی مقامات قضایی و امنیتی سرخم نکرد. این روزنامه نگار بیش از ٤٠٠ گزارش در باره موضوعات مختلف همچون وضعیت تحصیلی زنان، خودفروشی زنان، خودکشی جوانان و همچنین گزارشاتی از جنگ در عراق و افغانستان و لبنان منتشر کرده است. ژيلا بنی یعقوب همکار بسیاری از روزنامه‌های توقیف شده در ایران بوده است. مقالات وی در روزنامه اجازه انتشار ندارند. انتشار آنلاین و وبلاگ «ما روزنامه نگاریم» تنها امکان برای ادامه‌کاری این روزنامه‌نگار در اطلاع رسانی و نوشتن در باره موضوعات مختلف است. ژیلا در ماه‌های اخیر در وبلاگش مقالات متعددی در باره همکاران زندانیش منتشر کرده است، اما این سایت در ایران فیلتر شده است.
    امسال ایران بازهم در فهرست کشورهای دشمن اینترنت گزارشگران بدون مرز قرار دارد. قهرمان سانسور اینترنت در خاورمیانه از ٢٢ خرداد بر سرکوب و کنترل اینترنت افزوده است. جمهوری اسلامی رسانه‌های جدید را به اتهام در خدمت سرویس‌های اطلاعاتی خارجی بودن محدود می‌کند. هم اکنون ٤٠ روزنامه‌نگار و وب‌نگار و همکار مطبوعاتی در زندان بسر می برند.
    در ششمین دوره مسابقات بین المللی بهترین وبلاگ ها در موضوعات مختلفی چون بهترين وبلاگ، بهترين پادكاست، بهترین ویدئو بلاگ، جایزه ویژه تغییرات اقلیمی، و جایزه ویژه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز و وبلاگ‌هاى عجيب غريب، صدها وبلاگ در ده زبان شرکت داشتند.
    در سال گذشته سایت تغییر برای برابری و وبلاگ زین جیانیا برنده جایزه ویژه آزادی بیان گزارشگران بدون مرز بودند.
    .
    http://www.we-change.org/spip.php?article5726

  3. #3 توسط محبوبه در آوریل 18, 2010 - 4:29 ب.ظ.

    می خواستم بدونم جواب جوانان چک را در مورد زنده بودن یا خوابیدن جنبش سبز چی دادی؟

  4. #4 توسط ناشناس در آوریل 25, 2010 - 11:23 ق.ظ.

    این که مردم را با دولت یکی بدانند – اولین بار در تست های زبان چنان مرا شگفت زده کرد که خیلی جاها این قضیه را تعریف کردم. برای بیشتر دوستانم هم به اندازه من جالب بود که واژه مردم در زبان انگلیسی کلمه ای مترادف دولت است. به این نکته رسیدم که این بیانگر تفاوت دیدگاهی اساسی بین دیکتاتوری و دیکتاتور پذیری ما با صراحت لهجه و مفهوم برابری در دیدگاه یک امریکایی یا یک فرانسوی است. امریکایی هایی که از دوم ابتدایی کتاب اجتماعی شان «کارگاه دموکراسی» را تمرین می کند. فرانسوی هایی که پس از انقلاب بزرگ فرانسه- 5 بار پیاپی برای دستیابی به دولت مردمی قیام کردند. امریکا و فرانسه را به این دلیل مثال زدم که دو کشور مثال زدنی در دموکراسی اند. این روزها با ترجمه مقاله ای مثل از واشنگتن پست یا نیویورک تایمز مدام به این نکته دلسرد کننده برخورد می کنم که ایران دروغ می گوید- ایران زیر وعده هایش می زند- ایران آژانس را سر می دواند… و از آنجایی که نویسنده منظورش دولت ایران است نه ملت بیچاره ایران من آن را به حکومت ترجمه میکنم. اما به نظر می رسد برای تصحیح این دیدگاه باید به دنبال استثنایی در ساختار زبان و فرهنگشان گشت.

  5. #5 توسط فائقه در آوریل 25, 2010 - 11:32 ق.ظ.

    ببخشید- دیدگاه قبلی من بودم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: