شما چه فکر می کنید؟

در اتاق کوچکی در دانشگاه آمستردام بحثی داغ در می گیرد: من معتقدم پس از انتخابات، در دنیا فضایی به وجود آمده که در قیاس با قبل از آن، نسبت به مساله حقوق بشر در ایران حساس تر است. به زعم من، درست است که هنوز، متاسفانه پرونده هسته ای ایران مهمترین موضوعی است که در رسانه های بین المللی و همینطورمجامع و محافل جهانی درباره ایران وجود دارد اما وقایع پس از انتخابات باعث شده فضای مناسبتری برای طرح بحث نقض حقوق بشر در ایران ایجاد شود و فعالان حقوق بشر ایرانی می توانند از این فضا برای پیشبرد خواسته عدالت برای ایران و محاکمه و مجازات ناقضان حقوق بشر به عنوان یک راه پیشگیری از نقض بیشتر حقوق بشر استفاده کنند. «سلام»، فعال حقوق بشر اهل سوریه به شدت با من مخالف است. او می گوید دولتهای غربی ممکن است بیانیه های شدیداللحن درمورد وضعیت حقوق بشر در ایران صادر کنند اما هیچگاه گامی واقعی و جدی در مسیر بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران و در کشورهایی مثل ایران برنمی دارند. آنها تنها از حقوق بشر به عنوان ابزاری سیاسی برای محکوم کردن دولت ایران در بازی انرژی هسته ای استفاده می کنند و اگر دولت ایران در پرونده هسته ای مطابق میلشان رفتار کند، دیگر همان بیانیه ها را هم صادر نخواهند کرد. مثالی هم که می زد خیلی جالب بود. می گفت اخیرا یکی از مهمترین فعالان حقوق بشر یمنی که برای شرکت در یک کنفرانس دعوت شده بود، ویزا نداد و درست در همان روزی که قرار بود او در آن کنفرانس باشد، سارکوزی در پاریس به یکی از کسانی که در کشتارو شکنجه بسیاری در یمن دست داشت، نشان لژیون دونور اهدا کرد. در مقابل، من استدلال می کردم که ضمن اینکه استفاده ابزاری دولتها را از حقوق بشر قبول دارم اما فشارهای بین المللی را که فی المثل باعث آزادی جعفر پناهی شد را نمی توانم نادیده بگیرم. سلام عقیده داشت وضعیت درمورد کیسهای فردی فرق می کند ولی در کلیت نقض حقوق بشر، نمی شود روی حمایت دولتها حسابی باز کرد. من می گفتم: یکی از شاخصهای بهبود حقوق بشر و اینکه آیا استراتژی فشارهای بین المللی جواب می دهد یا نه، این است که مثلا زندانیان سیاسی بیشتری آزاد شوند و…بحث بی آن که هیچیک از ما قانع شویم یا به جواب روشنی برسیم، تمام شد.

این روزها که سالگرد انتخابات نزدیک می شود، همه ش توی این فکرم که چطور می شود از فضای بین المللی برای کاهش نقض حقوق بشر در ایران استفاده کرد. اصلا می شود؟ آیا با وجود اینکه می دانیم که حقوق بشر، تا چه حد ابزاری و سیاسی از سوی همه دولتها (غربی و غیر غربی، شمال و جنوب) استفاده می شود، آیا راهی هست که ما از آنها، و از فضای بین المللی، به نفع وضعیت حقوق بشر در ایران استفاده ابزاری کنیم؟ آیا باید بالکل، ناامید شویم، وا بدهیم و دولتها را وابنهیم و انرژی مان را بگذاریم فقط روی سازمانهای حقوق بشری مثل عفو بین الملل که می دانیم تاثیری بسیار محدود بر دولت ایران دارند یا از خیس شدن نترسیم، به آب بزنیم و سعی کنیم تا جایی که می شود خوب شنا کنیم؟ اصلا می شود؟

شما چه فکر می کنید؟

بعد التحریر:

الان خبر حمله ارتش اسراییل را به کشتی که به قصد شکستن محاصره غزه و رساندن مواد ساختمانی و سایر اقلام اساسی می رفته را خواندم. من هم جزو امضا کنندگان نامه ای بودم که سازمانهای مدافع این حرکت بشردوستانه به دولتهای غربی نوشته بودند تا دولت اسراییل را از حمله بازبدارند. آنها کاری نکردند یا کرده اند و اسراییل گوش نداده، نتیجه اش حداقل ده کشته و تعداد بیشتری زخمی بوده است. این، دنیایی است که در آن زندگی می کنیم. مثالی که نظر «سلام» را تقویت می کند اما همه سئوالهای مرا پاسخ نمی دهد.

, ,

  1. #1 توسط korosh در مه 31, 2010 - 10:06 ق.ظ.

    kash emaileton roie blog bod

  2. #2 توسط احمد زاهدی در مه 31, 2010 - 10:35 ق.ظ.

    خدمت کاسه های داغ تر از آش و انقلابی های اروپا نشین و قلابی که بر حمایت از فاشیستهای غزه اصرار دارند عرض می شود که اولاً این حمله در آب‌های بین المللی صورت گرفته و در نتیجه حمله‌ی پیش‌گیرانه بوده. ثانیاً از کجا معلوم این کشتی ها مواد غدایی بوده شاید پر از مهمات جنگی و مواد ممنوعه بوده و اسرائیل اگاه شده و برخورد کرده. در ضمن شما لازم نیست به اسا… See Moreرئیل اعتراض کنید، مردم فلسطین خودشان دولت دارند و اختیار و سالهاست مبارزه کرده و می کنند (گیریم بر سر هیچ و پوچ) و اسارئیل هم پاسخشان را می دهد. شما بیادید مردم ایران خودتان را نجات دهید. باور کنید دوران جهان وطنی و این شعارهای خرافی و مضحک گذشته است، حالا اگر برای تفریح به دبی کوفتی هم بروید تا پول خرج کنید، اگر ایرانی باشید، تا توی آنجایتان را هم انگشت می کنند و می گردند. واقع بین باشیم و از ژستهای انساندوستانه بی فایده دست بکشیم

  3. #3 توسط barayeto در مه 31, 2010 - 10:58 ق.ظ.

    اگر مساله اتمی حل بشه غرب هیچ اهمیتی به مساله نقض حقوق بشر نمیده…براش امنیت خودش مهمه..مگه در مورد امریکای لاتین جز غارت کاری کرد که حالا بکنه.در مورد فلسطین هم همینطور …متاسفم از اتفاقی که افتاده…و متاسفم که خیلی ازماها به جای حمایت از فلسطین طرف صحیونست ها رو گرفته ایم. اقای زاهدی..شما شادی رو می شناسید و این حرف ها رو میزنید؟من حتی اگر با بخشی از عقایدش مخالف باشم به خودم جرات نمیدم چنین انتقادی ازش بکنم.شما تا حالا باز داشت نشدید.شادی شده.همین یک فرق بس نیست؟ حالا شما چرا سنگ اسرائیل را به سینه میزنید؟

  4. #4 توسط bayan در مه 31, 2010 - 11:29 ق.ظ.

    shadi aziz,1:khaste nabashi.2 :hame midanim sazeshhaye siyasi va poshte parde ra.3midanim sarmayehaye kalan poshte sare siyasiyon ra.4agahim az sazemanhaye hogoge bashar va manabe daramade anha …….VALI ma magborim baraye hefze jane azizaneman be anha motevasel beshim .hata agar ma behtarin hokomat ra ham dashte bashim be elate mogeyate khas keshvareman anha roye energy hasteyee ma hasas hastand hamantor ke baraye shah bodand.VALI mohem eine ke ma betonim farhange azad andishi va hokomati bar paye democracy dashte bashim va MOHEMTAR alan kam kardane khoshonathaye dolate hakem az tarige ……………………

  5. #5 توسط Eric Calabros در مه 31, 2010 - 2:18 ب.ظ.

    وکیل مدافع اسراییل نیستم.. لزومی هم نداره که باشم اما وقتی قضیه ای بو دار باشه لزومی هم نداره هم نظر جماعت باشم. اگه واقعاً هدف فقط کمک رسانی بود می شد محموله ها رو با کامیون هم فرستاد.. چیزی که هر روز داره اتفاق میفته… فقط سازمان مللی ها میگن مقدارش کمه (یک سوم مقدار مورد نیاز). اگه واقعاً نیت خیری در کار بود، راه های دیگه ای هم وجود داشت. اما کاملاً مشخصه که ترکیه در حال کرم ریختنه … اون هایی هم که کشته شدند قربانی این «منم بازی» های جدید الظهور ترکیه هستند.

  6. #6 توسط لیلا در مه 31, 2010 - 6:50 ب.ظ.

    سلام شادی عزیز

    من هم با سلام موافقم. متاسفانه دولتهای غربی یکی به میخ میزنند و یکی به نعل. نمونه اخیرش هم آزادی یه قاتل توسط دولت فرانسه بود. دولتی که ادعا میکرد هیچ وقت یه دانشجو رو با یه قاتل معاوضه نمیکنه! چندین سال پیش هم میتران دستور آزادی انیس نقاش رو داد!
    دولتهای غربی فقط حرف حقوق بشر رو میزنند ولی در عمل به دولتهای دیکتاتوری کمک میکنند.
    ولی این دلیل نمیشه که ناامید شد. باید از هر فرصتی برای کاهش نقض حقوق بشر در هرجای دنیا استفاده کرد ولو شده حتی یک نفر رو از مرگ نجات داد باز هم غنیمت است.
    لپ کلام این که شما به عنوان یه مدافع حقوق بشر به آگاهی دادن و کمک کردن ادامه بده و ما هم به عنوان شهروندان جامعه در این راه به شما کمک میکنیم.
    موفق باشی شادی جان.

  7. #7 توسط مهناز در مه 31, 2010 - 8:11 ب.ظ.

    اما من با «سلام» موافقم یادمه بعد از انتهابات به دوست دیپلمات ای یو میگفتم که شما نیاید احمدی نژاد رو به رسمیت بشناسید و اون اصرار داشت که درست حق با منه! اما راه این روش راه مکالمه رو با ایران می بنده من هم با جسارت تمام گفتم که دولتهای غربی ما رو در ازای نفت معامله میکنن با دولت . گرچه دوستم ناراحت شد اما با سر تایید میکرد
    من ایمان دارم که اونها کار مهمی نمیکنن چون هر کدامشون جایی سرشون به آخور اینها گیر کرده

  8. #8 توسط سارا در مه 31, 2010 - 9:15 ب.ظ.

    شادی جان
    پناهی به دلیل فشار بین الملل آزاد نشد. آین دولت از این مرحله گذشته و اصلا اهمیتی به جامعه بین الملل نمیده و اصولا در مواقعی دهن کجی را هم ترجیح میده. اعدام بهنود در روز جهانی مبارزه با اعدام و بعد از اون همه بیانیه و محکوم کردن شاید تنها یکی از این نمونه ها باشه.

  9. #9 توسط شین در ژوئن 2, 2010 - 2:07 ق.ظ.

    دوست سوری شما تا حدی درست میگوید ولی نکته ای که هست دولتهای دیگر به قضاوت مردم در مورد خودشان اهمیت میدهند پس اگر در مردم عادی ورسانه حساسیت ایجاد کنیم دولتهایشان مجبور به موضعگیری یا اقدام میشوند.

    و دوم اینکه من بر خلاف سارا فکر میکنم این دولت به شدت عاشق نمایش است و برایش مهم است که در مجامع بین المللی راهش بدهند و همین میتواند پاشنه آشیل باشد

    بر اساس همین فکر پبشنهادی از طرف بچه های دانشجو در آمریکا مطرح شده که بد هم نیست به نظرم و اون پست کردن عکسهای حرکت مردم ایران به رسانه ها و سازمانهای حقوق بشر و سفارتخانه ها به صورت ناشناس و مداوم است( این چند روز تا 22 خرداد) و درخواست از آنها که مراقب وقایع در ایران باشند.
    به این امید که این حساسیت ایجاد کردن شاید بتواند موجب خشونت کمتد طی اعتراضات بشود. کم هزینه و بی دردسر هم هست و اگر به نتیجه نرسد هم شکست بزرگی نیست

  10. #10 توسط asa در ژوئن 2, 2010 - 7:45 ب.ظ.

    من با همه وجودم ميخواهم با سلام موافق نباشم ولي هستم! متاسفانه حقيقت تلخيست كه نه بخاطر تئوري توطته يا بدبيني بلكه بدليل مثالهاي زيادي كه برايش داريم بايد پذيرفت.شايد بايد راهي پيدا كرد كه دولتها را نه مستقيم بلكه از طريق سازمانهاي مدني خودشان تحت فشار قرار داد. بنظرم يك نكته ديگر هم خيلي مهم است كه نميدانم چطور ميشود به ان پرداخت. انهم اگاه شدن مردم خودمان داخل كشور خودمان نسبت به وضعيت حقوق بشر است.هنوز عده بيشماري نه ميدانند و نه باور ميكنند كه اين معضل بزرگيست چون دسترسي آزاد به اطلاعات ندارند در نتيجه آن اعتراض جدي داخلي كه بايد جامعه بين المللي را هم درگير كند هنوز اتفاق نميافتد و در واقع حساسيت لازم و كافي وجود ندارد. براي همين گاهي حرفها بين مردم عادي و نه فعالان, در حد شكايتهاي درگوشي باقي ميمانند. دولتها و سياستمداران هم در نهايت فراموش كردن برايشان راحت تر است.

  11. #11 توسط فاطمه در ژوئن 2, 2010 - 8:37 ب.ظ.

    خانم صدر
    من الان متن مصاحبه ی آقای موسی قربانی(که حتمن برای فعالان حقوق زن و فمینیست ها فرد نوستالژیکی است!! ) با ایلنا را خواندم و مثل مرغ سرکنده راه افتادم در اینترنت تا به اولین سایت فمینیستی که رسیدم نگرانی و دلواپسی ام را خالی کنم که آن سایت هم سایت شما بود!
    این آقا در جایی از مصاحبه با مثال آوردن از عربستان حسرت خورده که در آن کشور اصلن کارمند زن نمی بینید و اگر در ایران این قضیه(خانه نشین کردن نیمی از جمعیت به جرم زن بودن )را «عملیاتی» کنیم دیگر بیکاری نخواهیم داشت!!!! و متاسفانه سوال کننده هم چندان در این قضیه با این جناب سر و کله نزده و پرداخته به بحث شیرین «صیغه»!
    صرف نظر از این که در حال حاضر این کار در ایران شدنی هست یا نه، به نظر من این یک آژیر خطر بسیار بلند برای زنان ایرانی است.که تندروها حتی به سهمیه بندی و جداسازی جنسیتی و چه و چه… راضی نیستند و آرزوی وضعیتی مثل عربستان را دارند…به خصوص که خیلی از مردم ایران چه زن چه مرد با چنین نظراتی موافقند که مثلن اگر زن ها در خانه بنشینند مردها راحت تر کار پیدا می کنند!
    با توجه به دلسردی مردم و عدم شرکت در انتخابات های آینده احتمالن تعداد چنین افرادی در مجلس بیشتر هم خواهد شد…معلوم نیست برای ما چه آش هایی در آینده خواهند پخت. با توجه به وضعیت امنیتی ای که در ایران برای فعالین مدنی پیش آمده آیا می شود مثل قضیه ی «لایحه حمایت از خانواده» کاری کرد یا نه؟!
    من خیلی نگرانم با این جریان سهمناک زن ستیزی که این اواخر راه افتاده…
    پوزش برای کامنت بی ربط…

  12. #12 توسط مهرداد در ژوئن 4, 2010 - 7:20 ق.ظ.

    نتیجه اش همین خواهد شد. این چنان می گوید و او چنین.
    شما هم مادام در ایران بودید، بیش از آنچه «آدمی را شایسته بود» به جان خریدید. حالا هم استفاده ابزاری را کنار بگذارید که این شیوه ها، آغاز شارلاتان بازیهای معاصر است. همین اندیشه (استفاده ابزاری برای حقوق بشر که سابقا استفاده ابزاری برای خلق خوانده می شد) چندانکه به قدرت بنشیند می شود همان ولی فقیه رسوای خاص و عام.
    بگذارید فشارهای چند دهه حکومت آقایان بر شما و خانواده تان، هوایی بخورد. زمان کارهای اساسی هم محیا خواهد شد.
    زنان دانای ایران به همراه این نسل عاشق معاصر، راه بسوی جامعه مدنی را خواهد گشود. شک نکنید.

  13. #13 توسط محمدحسین در ژوئن 7, 2010 - 6:53 ق.ظ.

    خب حرف سلام ملازمه با وا دادن و وانهادن دولتها ندارد
    با سلام موافقترم

  14. #14 توسط Saïna در ژوئن 15, 2010 - 10:36 ب.ظ.

    حساب دولتها از سازمان ها و انجمن ها ی خودجوشی که توسط طرفداران بی چشم داشت حقوق بشر پایه گذاری شده اند، جداست. هرچند قدرتشان قابل مقایسه نیست.
    خیلی از این دولتهای غربی خودشان ضد حقوق بشر عمل می کنند. وقتی فقط برای اینکه سلاح هایشان فروش برود، جنگهای محلی را تغذیه می کنند، دیگر چه حرفی برای گفتن می ماند؟ فقط این سازمانهای مستقل از دولتها هستند که گاهی ترمزی می شوند برای رفتارهای ضد حقوق بشر. مثلا سارکوزی پس از ژستهای این چنینی در نظرسنجی افت می کند و حداقل برای مدتی رویه اش تغییر می کند.
    در کتاب ویدا حاجبی، داد بیداد ( نخستین زندان سیاسی زنان) خواندم به خاطر بازرسی سازمانهای حقوق بشر، برای مدت کوتاهی به زندانیان و زندان رسیدگی می کنند…
    آدم وقتی هزار راه برای پیشبرد هدفش ندارد، از آن که دارد بهتر است نهایت استفاده را ببرد و با منطق بیش از دو ارزشی، هر عدد مثبت کوچکی را به صفر برتری دهد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: