استخوان در گلو

جفری رابرتسون، یکی از سرشناس ترین حقوقدانان بین المللی، در مطلبی که در گاردین پریروز منتشر شده، می نویسد که سازمان ملل (شورای امنیت) باید کشتار زندانیان سیاسی در سال 67 را مورد بررسی (محاکمه) قرار دهد. در بخشی از مطلب آمده که اگرچه آیت الله خمینی، به عنوان مسئول اصلی آن قتل عام، دیگر زنده نیست اما سه تن از رهبران کلیدی جمهوری اسلامی در آن زمان هنوز زنده اند: آیت الله خامنه ای، آیت الله رفسنجانی و میرحسین موسوی. او می نویسد که در جریان تحقیقاتش به سفارش بنیاد برومند، به مصاحبه ای از موسوی در سال 67 برخورده که به یک تلویزیون اتریشی گفته است: زندانیان قصد قیام داشتند و ما باید آن توطئه را بدون نشان دادن هیچ شفقتی خرد می کردیم.
کشتار 67، همچنان مانند استخوانی در گلوست…
به نظر شما نیروهای سیاسی چگونه باید با گذشته خود مواجه شوند؟

مردمک مقاله رابرتسون در گاردین را ترجمه و منتشر کرده است:
  1. #1 توسط dead در ژوئن 11, 2010 - 3:31 ق.ظ.

    GAR HOKM SHAVAD KE MAST GIRAND
    BAYAD KE HAR ANCHE HAST GIRAND

    Very complicated question, have no idea

  2. #2 توسط مهدی در ژوئن 12, 2010 - 10:25 ب.ظ.

    من فکر می کنم بهتر هست گزاره ها را عینی بررسی کنیم و نه وابسته به خصوصیات گوینده اش. من مثلا به هیچ مذهبی اعتقاد ندارم و نه به نظام جمهوری اسلامی ولی خیلی از گزاره های آقای موسوی را تایید می کنم.
    شاید تاکید شما بیشتر روی این است که از آقای موسوی شخصیت کاریزماتیک ساخته نشود چون کارنامه اش خراب است که حرف درستی است.

    • #3 توسط مهدی در ژوئن 12, 2010 - 10:32 ب.ظ.

      حواسم به پرسش آخرش نبود. امـــ نمی دانم… روشش جبرانش رو نمیدانم. به هر حال یک روش جبران باید انتخاب کنند.

  3. #4 توسط محمد اسکندری در ژوئن 13, 2010 - 10:39 ب.ظ.

    مساله کشتار و خشونت نظام مند تنها در کشور ما اتفاق نیفتاده. می شود نمونه های مشابه یا حتی بدتر را همه جا پیدا کرد: تقریبا سراسر افریقا، در بسیاری از کشورهای امریکای جنوبی، اروپای شرقی، آسیای جنوب شرقی، خاور دور، خاورمیانه، …. تاریخ پر است از خونریزی. امریکای شمالی و جنوبی که اساسا با کشتار جمعی اهالی بومی ساخته شدند. مواردی که عدالت در مورد جنایت کاران اجرا شد از تعداد انگشتان یک دست کمتر است. در بیشتر موارد آشتی ملی با بخشش آنچه اتفاق افتاده است شروع می شود.
    این مقاله محمود ممدانی استاد معروف علوم سیاسی در دانشگاه کلمبیا را در همین زمینه ببینید که از دو نوع عدالت صحبت می کند، عدالت پیروزمندان و عدالت جان به در بردگان، یا بازماندگان. خود ممدانی از اوگاندا می آید که شاهد جنگ داخلی ویرانگری بود که به کشته و آواره شدن میلیونها نفر انجامید.

    http://www.thenation.com/article/new-humanitarian-order

    در همین زمینه تودوروف هم مقاله ای دارد که سال ها پیش من ترجمه کردم. هر دو یک حرف می زنند و آن بخشش است.

    مقاله تودوروف اینجا هست:

    http://unesdoc.unesco.org/images/0011/001182/118279e.pdf

  4. #5 توسط Saïna در ژوئن 15, 2010 - 11:27 ب.ظ.

    این پرسش وقتی مطرح می شود که خط مشی یک نفر دچار تغییر و دگرگونی اساسی شود. من بارها نظرم درباره ی یک موضوع در حد تناقض با دیدگاه اولیه ام تغییر کرده است، خودم شگفت زده شده ام و کوشیده ام در حرف هایم قیدهای تاکید را با احتیاط بیشتری به کار ببرم.
    وقتی تغییرات اساسی در روند هنرمندان، نویسنده ای مثل جلال آل احمد یا کارگردانی مثل مخملباف دیده ام، همیشه دنبال کردن این تغییرات برایم جالب و آموزنده بوده، خود تغییر و کمتر جهتش …
    وقتی صحبت از تغییر سیاستمداران می شود، یه دلیل اینکه صاحب قدرتند و نتایج تصمیم هایشان ابعاد گسترده تری دارد، دیگر قضیه جدی می شود و سوالی که در این موارد ذهنم را در مرحله ی اول اشغال می کند، این است که آیا اصلا تغییری در کار است یا باز یک بازی سیاسی در جریان است؟ و حالا که صحبت از اعدام هاست به شدت به فیلم کن لوچ فکر می کنم :
    .The Wind That Shakes the Barley

  5. #6 توسط خلیل در ژوئن 17, 2010 - 8:03 ب.ظ.

    سلام، ظاهرن آقای موسوی در سال 67 کاره ای نبودند. اگر می توانید ارتباطی با این آقای رابرتسون بگیرید از ایشان خواسته شود که این فیلم را در » یو تیوپ » با متن زیر نویس فارسی و صدای اصلی منتشر کند.

  6. #7 توسط خلیل در ژوئن 17, 2010 - 8:03 ب.ظ.

    و شما هم می توانید این فیلم را اینجا هم منتشر کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: